Twintig jaar had
ik mijn neef niet gezien, nu beklimmen we samen de Acropolis. Het is iedere
keer weer verbazingwekkend hoe vertrouwd het voelt met familieleden die ik tijden niet gezien heb. Hij is ook gewoon nog die
charmante jongen met de sproeten en de -nu wat grijzende- krullen. Zo nu en dan
spreken we elkaar via Skype. “De technologie heeft zich snel ontwikkeld,” zegt
hij. “Dat was zeker wel anders toen jij wegging?” Inderdaad: twintig jaar
geleden was internationaal bellen duur, en verder hadden we alleen fax. Nu kan
ik mijn moeder iedere dag bellen of
skypen. Gratis.
We lopen langs de Areopagus, waar Paulus 2000
jaar geleden zijn toespraak hield, de
tekst staat gegraveerd op een koperen plaat, onderaan de rots. We klimmen naar
boven , via de uitgesleten treetjes.
Bovengekomen is het uitzicht wijds. Mijn neef werkt al jaren in het buitenland.
“Een verrijking”, vertelt hij als we verder omhoog klimmen, “om andere culturen
te leren kennen.” We maken de conclusie dat je een andere cultuur alleen leert
begrijpen als je bij de mensen thuis komt, met hen praat.
Aangekomen bij de loketten om de entree te
betalen hoeven we niet in de rij te staan, zoals vorig jaar. Een gids, die op
haar groep staat te wachten, vertelt dat het dit jaar wel heel stilletjes is.
De oplossing voor Griekenland ziet mijn neef heel helder: werken en belasting
betalen. En het systeem verbeteren. Afrekenen met de bureaucratie, die de boel
vertroebelt. “Er is transparantie en controle nodig”, zegt hij, “De technologie
is er!”
Precies zo zei mijn klant Orfeus het, toen hij
een plant kwam kopen omdat de oude erbij stond als ‘de Griekse regering’. “Het
land en de regering zijn ziek”, zei hij. “We hebben een structurele verandering
nodig. Het systeem moet hervormd worden. Zolang dit uitblijft worden we niet
beter, maar slechter. Maar heb je er al iemand over gehoord? Ik hoor de politici alleen praten over het
al, of niet korten op lonen. Maar de lonen worden niet bepaald door wetten. De
werkelijkheid bepaalt die. Zouden de lonen weer omhoog gaan, dan gaat de werkeloosheid naar 50%. Er is geen geld. En de tegenstelling van ‘de
Grieken’ tegenover ‘Europa’, het volk tegenover Merkel? Die verbloemt alleen de werkelijke tegenstelling: van
degenen die niets willen verliezen van wat ze de afgelopen jaren hebben
opgestreken tegenover degenen die alles zijn verloren. De groep bevoorrechten
weigert ook maar iets in te leveren, en nu ze dit voor elkaar hebben treuren de
daders mee met de slachtoffers , en
geven af op Europa, de leningen en de maatregelen.”Orfeus haalt diep adem. Hij
is advocaat en werkt op het kantoor van zijn vader. Op zijn bureau staat de
dorre plant te knisperen op de luchtstroom van de airconditioning. Straks komt Orfeus
hem vervangen voor een nieuwe. Als hij hem goed verzorgd zal hij op den duur
uitgroeien tot een boom. Als hij hem verwaarloosd zal hij flink gesnoeid moeten
worden om gered te worden.Net als in de economie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten