Als een
lichtpaarse wolk staat de Jacarandaboom
in het midden van het parkje te
bloeien, een circel van bloemen, feestelijk uitstrooiend op de tegels. Kinderen rijden
er, vrolijk achter elkaar aanjagend, met hun fietsjes doorheen. Op de bankjes naast
mij zitten de moeders, een oma en een man druk pratend pompoenpitten te eten.
Aan de schilletjes op de tegels rond het bankje te zien zitten ze er al een tijdje. Het is
10 uur in de avond,en nog goed buitenzitten. De kinderen houden ‘s middags een
siesta,en gaan laat naar bed. “Ik loop maanden achter met mijn betalingen”, verzucht
een van de moeders. “Alleen met de hypotheek kan ik niet achterblijven. Ik lig er
wakker van, het is alsof er een mes op mijn keel staat.” “We worden als citroenen
uitgeperst. En die hulpleningen”, zegt de man smalend ,”binnen 3 dagen stroomt het
geld weer terug naar de Trojka (Europesche Centrale Bank,I.M.F.,Europesche
Commissie). Ze betalen zichzelf. Van al het geld dat ons is geleend, is ruim driekwart
teruggestroomd. Als het komt heet het lening,en als het teruggaat heet het rente.”
bloeien, een circel van bloemen, feestelijk uitstrooiend op de tegels. Kinderen rijden
er, vrolijk achter elkaar aanjagend, met hun fietsjes doorheen. Op de bankjes naast
mij zitten de moeders, een oma en een man druk pratend pompoenpitten te eten.
Aan de schilletjes op de tegels rond het bankje te zien zitten ze er al een tijdje. Het is
10 uur in de avond,en nog goed buitenzitten. De kinderen houden ‘s middags een
siesta,en gaan laat naar bed. “Ik loop maanden achter met mijn betalingen”, verzucht
een van de moeders. “Alleen met de hypotheek kan ik niet achterblijven. Ik lig er
wakker van, het is alsof er een mes op mijn keel staat.” “We worden als citroenen
uitgeperst. En die hulpleningen”, zegt de man smalend ,”binnen 3 dagen stroomt het
geld weer terug naar de Trojka (Europesche Centrale Bank,I.M.F.,Europesche
Commissie). Ze betalen zichzelf. Van al het geld dat ons is geleend, is ruim driekwart
teruggestroomd. Als het komt heet het lening,en als het teruggaat heet het rente.”
De vrouwen kijken hem verbaasd aan. “Ongelofelijk”,zegt de vrouw, ‘met het mes op
de keel’, “waarom demonstreert het volk in Europa eigenlijk niet? Het is hun
belastingsgeld.” Ontstemd gaat de man verder:”Hoeveel geld denk je dat er in de
banken gepompt is, die al jaren met ons geld speculeren? De afgelopen maand heeft
de Trojka 30 biljoen in de banken gestoken.Dat wij creperen interresseert niemand.”
Kwaad spuugt hij een pompoenschilletje op de tegels. Ik zie mijn taxi aankomen. De
man en de vrouwen praten druk verder terwijl ik instap.
Giorgos rijdt alweer jaren op zijn taxi. Behalve mensen, bezorgt hij ook bloemen,
in heel de Lekanopedio (Athene en omstreken). “Alles ligt stil”, moppert Giorgos,
“de economie wordt uitgehold. Maar dat is precies wat America wil. America hoopt
dat Europa uit een valt, zij is te groot en te machtig geworden. Het loopt precies
volgens plan,” vervolgt hij, “waarom denk je dat ze de crisis zelf begonnen in 2008
met de Lehman Brothers?”.
Hij slaat af, en laveert door de nauwe straatjes van de stad. “Nu maar zien wat de
verkiezingen ons brengen, America en Europa sporen ons aan op de traditionele
partijen te stemmen, die de bezuinigingsmaatregelen willen handhaven. Maar Grieken
zijn een eigenzinnig volk: als je zegt dat ze wit moeten stemmen, stemmen ze zwart.”
Giorgos is een van de vele taxichaffeurs met goede diploma’s op zak: in Italie
studeerde hij voor veearts. Toen hij jarengeleden zijn baan verloor besloot hij een taxi
te exploiteren, toen nog een lucratieve baan. Momenteel moeten taxichaffeurs
overuren draaien om aan een omzet te komen. Maar Giorgos is een tevreden man.
Om 5 uur zet hij zijn auto aan de kant om een duik in zee te nemen met zijn gezin.
Ook op zondag riidt hij niet. Natuurlijk kan hij zich dit alleen permiteren omdat zijn
vrouw fulltime werkt. “Mijn gezin is veel belangerijker dan een paar euro meer in
mijn zak” zegt hij altijd.
de keel’, “waarom demonstreert het volk in Europa eigenlijk niet? Het is hun
belastingsgeld.” Ontstemd gaat de man verder:”Hoeveel geld denk je dat er in de
banken gepompt is, die al jaren met ons geld speculeren? De afgelopen maand heeft
de Trojka 30 biljoen in de banken gestoken.Dat wij creperen interresseert niemand.”
Kwaad spuugt hij een pompoenschilletje op de tegels. Ik zie mijn taxi aankomen. De
man en de vrouwen praten druk verder terwijl ik instap.
Giorgos rijdt alweer jaren op zijn taxi. Behalve mensen, bezorgt hij ook bloemen,
in heel de Lekanopedio (Athene en omstreken). “Alles ligt stil”, moppert Giorgos,
“de economie wordt uitgehold. Maar dat is precies wat America wil. America hoopt
dat Europa uit een valt, zij is te groot en te machtig geworden. Het loopt precies
volgens plan,” vervolgt hij, “waarom denk je dat ze de crisis zelf begonnen in 2008
met de Lehman Brothers?”.
Hij slaat af, en laveert door de nauwe straatjes van de stad. “Nu maar zien wat de
verkiezingen ons brengen, America en Europa sporen ons aan op de traditionele
partijen te stemmen, die de bezuinigingsmaatregelen willen handhaven. Maar Grieken
zijn een eigenzinnig volk: als je zegt dat ze wit moeten stemmen, stemmen ze zwart.”
Giorgos is een van de vele taxichaffeurs met goede diploma’s op zak: in Italie
studeerde hij voor veearts. Toen hij jarengeleden zijn baan verloor besloot hij een taxi
te exploiteren, toen nog een lucratieve baan. Momenteel moeten taxichaffeurs
overuren draaien om aan een omzet te komen. Maar Giorgos is een tevreden man.
Om 5 uur zet hij zijn auto aan de kant om een duik in zee te nemen met zijn gezin.
Ook op zondag riidt hij niet. Natuurlijk kan hij zich dit alleen permiteren omdat zijn
vrouw fulltime werkt. “Mijn gezin is veel belangerijker dan een paar euro meer in
mijn zak” zegt hij altijd.
(Gepubliceerd in "Reformatorisch dagblad", Juni 2012)
