Ineens staat ze
voor mijn neus. Maria, die jaren geleden –als meisje van 16- op drukke
naamdagen achter de telefoon zat in mijn bloemenwinkel, om bestellingen aan te
nemen. We praten er even over hoe lang
dat geleden lijkt, en hoe heerlijk druk
en chaotisch zulke dagen toen verliepen. En dat die tijd, met zoveel werk,
nooit zal terugkeren.
Inmiddels heeft Maria zelf een carriere opgebouwd bij de
havenpolitie. Ze is op Samos geplaatst en vindt het geweldig om op dit
prachtige eiland te wonen. ”Heb je ook
met migranten te maken?” informeer ik. Samos ligt vlak voor de Turkse kust. Het
is een kleine oversteek naar het Westen, waar vluchtelingen zo graag heen
willen. De meesten van hen reizen door naar noordelijke landen, Griekenland is
zelden hun einddoel. ”Jazeker”, vertelt Maria, “om de dag arriveert er een
bootje vol vluchtelingen, meestal Afghanen. Vaak zijn ze er vreselijk aan toe.”
Alhoewel er ook regelmatig lijken aanspoelen, heeft ze daar nooit bij hoeven
zijn, vertelt ze. Ze huivert.
De afgelopen week verloren weer 3 jonge mannen
hun leven, op weg naar ‘het beloofde
land’, het westen. Een paar vissers
vonden hun lijken, die op een strandje vlakbij het eiland Chios aangespoeld
waren. Meestal hebben de reizigers naar een betere toekomst heel wat geld
neergeteld voor de illegale oversteek.
“Wat gebeurt er met deze mensen?”, vraag
ik Maria. “Ze worden gearresteerd en dan naar Athene getransporteerd”, vertelt
ze. “Daar worden ze dan op straat gedumpt.” Meer dan een miljoen, van de 12
miljoen inwoners van Griekenland, bestaan uit vluchtelingen en illegalen. De
meeste van hen wonen in Athene. “Het probleem met de illegalen is, dat zij het
thuisland niet laten weten hoe de situatie hier is. Ze vinden hier geen werk,
en leven in een ‘pakhuis van mensen’. En zo blijft de stroom vluchtelingen maar
komen”, vertelde Michalis, van de liefdadigheidsorganisatie ‘Helping Hands’ in
Athene.
Nikitas Kanakis, directeur van Dokters van de wereld, was er al tijden
bang voor: de spookkinderen. Kinderen van migranten, die nergens ingeschreven
staan en in groot gevaar verkeren. Zijn vermoeden werd deze week bevestigd: een
tweeling van 5 maanden werd bij de organisatie gebracht. De moeder,
vermoedelijk een Afghaanse, liet de kinderen achter bij een tante toen zij geen
geld meer had. Ze verliet Griekenland, met de bedoeling de baby’s later met een
familielid te sturen. Maar ook de tante vertrok, en de kinderen kwamen onder de
hoede van een serie migranten, die ook de baby’s niet konden houden.
Uiteindelijk kwamen ze bij een vrouw die geholpen werd door Dokters van de
wereld. Toen zij ze niet meer kon voeden, bracht zij ze bij de organisatie, die
de autoriteiten inlichtte.
“Dit is nieuw voor ons. Een probleem wat zwaar is
onderschat: Dat kinderen van immigranten voor de wet niet bestaan. Ze zijn
vogelvrij, er is geen controle”, zegt Kanakis. Hij wil aandacht voor deze
spookkinderen. Al moet hij de wereld op zijn kop zetten. Hij kan niet meer
suggereren onwetend te zijn. Deze kinderen hebben hulp nodig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten