Geertje Spiliotopoulou-Nieuwenhuis woont met haar man Vassilis in de havenstad van Griekenland, Piraeus, samen met hun kinderen Apostolos en Anna.

Tot voor kort runden zij hun bloemenwinkel 'Anthodesmos' in het centrum van de stad. Door de financiele crisis en het ingrijpende bezuinigingsbeleid moesten zij 'de Nederlandse bloemenwinkel in het hart van Piraeus' helaas sluiten.

Geertje, freelance schrijfster en bloembindster, schrijft over haar ervaringen in het Griekenland van de crisis en zoekt daarbij altijd naar lichtpuntjes.

woensdag 30 januari 2013

"Geen geld voor taxi"



Vrijdag. “Je denkt toch niet dat ik geld heb om een taxi naar huis te nemen?” antwoordt Maria gepikeerd, als ik vraag waarom ze zo laat nog in haar winkel is. Het hele openbare vervoer ligt plat, de metro rijdt niet, maar ook bussen en de tram doen mee vandaag. Maria is er duidelijk boos over, vervolgt: “Ik begrijp niet waarom wij hier voor moeten opdraaien. De hele middenstand ligt plat! Mensen kunnen niet naar hun werk, en naar het centrum komen.”

 Het personeel van de metro, bussen en tram protesteren met hun stakingen tegen de bezuinigingsmaatregelen van de regering, die besloten heeft dat alle ambtenaren onder een algemene loonstructuur zullen vallen. Dat houdt een forse korting op hun loon in. Het metropersoneel verdient gemiddeld 2500 euro, volgens de krant Kathimerini. Dat zijn hoge lonen momenteel in Griekenland, waar het minimumloon tot 586 euro bruto is gereduceerd, en het gemiddelde loon onder de 1200 euro ligt. “Dit is propaganda van de regering”, zegt Stamatoulis, voorzitter van de vakbond van metrowerkers. “We werken 24 uur per dag in moeilijke omstandigheden”, zegt hij, “zouden wij niet extra betaald moeten krijgen in weekenden? Volgens de nieuwe salarisberekening verdien ik 600 euro.”   Justitie heeft besloten dat de stakingen tegen de wet zijn en de regering heeft bevolen de stakingen op te heffen, maar de stakers zijn niet geintimideerd en houden voet bij stuk.

 Maria, die thuis twee  kinderen heeft, kan niet naar huis. “Ik begrijp hun filosofie niet”, zegt ze over de stakers, “wij hebben toch allemaal moeten inleveren? “ Jannis, (middenstander) mengt zich in het gesprek: “Het is toch de bedoeling van een staking een ander lastig te vallen? Met een staking probeer je de aandacht op het probleem te vestigen. De werknemers van de metro worden voor de vierde keer gekort binnen twee jaar. Denk niet dat het hierbij blijft, dit is een bewuste strategie: de lonen moeten verder omlaag, dan wordt Griekenland interessanter voor buitenlandse investeringen. Griekenland wordt het China in de achtertuin van Europa!” Jannis heeft de petitie getekend, die oproept tot solidariteit met de openbaar vervoersstakers. “De kortingen op lonen betreft ook ons, middenstanders”, denk hij, “er blijven steeds minder mensen over die geld te besteden hebben.” 

  Na 8 dagen van staking gaat de regering over tot civiele mobilisatie om het Metropersoneel weer aan het werk te krijgen. Dit betekent dat het metropersoneel de keuze rest om of aan het werk gaan, of regelrecht achter de tralies te verdwijnen. Diezelfde avond gaat het metropersoneel weer aan het werk. Op maandag worden ook de stakingen bij de tram opgeheven. Tegelijkertijd dreigen boeren met hun tractoren het land lam te leggen. Hun eisen betreffen de brandstofprijzen, productiekosten en belastingen. Of de tractoren de weg afgaan hangt af van het resultaat van de ontmoeting met de politieke leiders. Vinden onze eisen geen gehoor, beloven ze, dan blokkeren we alles:  snelwegen, het vliegveld en de havens. Donderdag zullen ook artsen, ziekenhuispersoneel en zeemannen staken. Maria kan weer rustig naar huis, het land blijft onrustig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten