Geertje Spiliotopoulou-Nieuwenhuis woont met haar man Vassilis in de havenstad van Griekenland, Piraeus, samen met hun kinderen Apostolos en Anna.

Tot voor kort runden zij hun bloemenwinkel 'Anthodesmos' in het centrum van de stad. Door de financiele crisis en het ingrijpende bezuinigingsbeleid moesten zij 'de Nederlandse bloemenwinkel in het hart van Piraeus' helaas sluiten.

Geertje, freelance schrijfster en bloembindster, schrijft over haar ervaringen in het Griekenland van de crisis en zoekt daarbij altijd naar lichtpuntjes.

woensdag 14 november 2012

Studieboeken betalen met kippen.



Achter de masten in de haven van Piraeus kleurt de ondergaande zon de lucht in rode, roze en lichtpaars. Vanaf een bankje op de boulevard geniet ik van het schouwspel. Op het bankje naast mij zitten een man en een vrouw, met een blikje bier in de hand. ”Het is onze redding dat het dit jaar nog niet koud is geweest.” zegt de man. “Vorig jaar hebben we een fortuin besteed aan stookkosten.”


 Inderdaad is de winter mild begonnen, al is het in het noorden al pittig koud, zoals in de provincie Florina. De afgelopen weken bleven de scholen daar al dicht omdat ze niet waren bevoorraad met stookolie. In Piraeus en Athene lijkt het er ook op dat de leerlingen het zonder verwarming zullen moeten doen: De gemeentekas is leeg.


 Op Anna’s school was dit de reden dat de leerlingen de school een paar weken bezetten. De leerlingenraad, die op iedere school de rechten van de leerlingen verdedigen, deed het voorstel voor de bezetting. Door alle leerlingen werd gestemd. Toen het merendeel voor de bezetting bleek te zijn, ging het slot op het hek.


 Al hoewel Anna goede leraren heeft en het onderwijs op zeer hoog niveau is, heeft ze weinig positiefs te zeggen over het onderwijs. De schoolgebouwen zijn slecht en vaak ongeschikt. Het Lyceum –de bovenbouw- is vooral gericht op het toelatingsexamens voor de universiteit. Er zijn geen niveaus, alles is gericht op prestatie. Zonder bijlessen is het nauwelijks mogelijk de examenklas succesvol af te ronden. Alhoewel Griekse ouders alles opzijzetten om de bijlessen te kunnen betalen, wordt het voor velen nu moeilijk dit te bekostigen. Leerlingen moeten hun toekomstplannen bijstellen en afzien van een vervolgstudie.

 Een enkeling gaat creatief om met de crisissituatie. Zoals een Lyceum leerling, die een boekhandel binnenstapte, en vroeg of hij zijn studieboeken kon betalen met kippen. De boekhandelaar weigerde de betaling, maar deed de boeken cadeau aan de vindingrijke scholier.


 Een groepje sociaal bewogen studenten geloven dat solidariteit een onderdeel van ieders leven moet zijn. Zij richten ‘Tutorpool’ op: een netwerk van mensen die gratis bijlessen aanbieden. De gemeente van Piraeus is momenteel ook bezig gratis bijlessen met vrijwilligers op poten te zetten.


 Een groepje jongeren is neergestreken op het muurtje voor mij. Hun tassen verraden dat ze net van bijschool komen. Ze zien eruit als de jongeren over de hele wereld: spijkerbroeken, shirts, sommigen met een piercing. Ineens verstarren ze allemaal: de vrouw is krijsend van het bankje gesprongen, het bierblikje in de hand. Een muis rent schichtig weg. Het is niet de eerste muis die mijn pad kruist deze week.


 Het straatbeeld van Piraeus bestaat al een week voornamelijk uit vuilnis, door stakingen  op de stortplaatsen en van vuilnismannen. Ontslagen, vereist door de nieuwe bezuinigingsmaatregelen, hangen de gemeentewerkers boven het hoofd. Vandaag zal het hele land lam liggen door stakingen. Stakingen die ook in Europa zullen plaatsvinden, tegen de bezuinigingspolitiek die vooral het gewone volk treft, terwijl een corrupte, incapabele regering het land regeert. Ik huiver. De lucht is donker. Ik moet gaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten