“Ik weet niet
hoelang ik mijn baan nog kan houden”, zegt hij nadat hij een zak aarde kocht. Ooit
importeerde het transportbedrijf waar hij werkt ook zakken potgrond. Nu werkt
hij nog maar 2 of 3 dagen in de week, vertelt hij. De in-, en exportstroom ligt
zowat stil. Het bedrijf is zijn grootste klant verloren, maar een nieuwe klant
is nergens te vinden. “Alles staat op losse schroeven”, zegt hij, en sjouwt,
met de zak aarde de winkel uit. Op zoek naar een goedkoper huurhuis. Gelukkig
heeft hij geen hypotheek, die hij ineens niet meer kan opbrengen.
Danai loopt de winkel binnen, een plastic
tasje voor zich uitdragend, dat ze behoedzaam op mijn werkbank zet. Het zijn de
maaltijden die ze dagelijks ophaalt bij de gaarkeuken van de gemeente. Iedere
werkeloze heeft daar recht op, en Danai is al bijna 2 jaar werkeloos. Haar
spaargeld is opgeteerd. Nu heeft ze haar huur al een jaar niet betaald, in
overleg met de eigenaar. Ze moet ook ergens van leven. De eigenaar vond het
goed, als ze haar rekeningen maar bleef betalen. “Ik heb een enorm probleem”,
vertelt ze nu bezorgd. “De eigenaar heeft zijn belasting over onroerend binnengekregen
en eist nu dat ik meebetaal. Maar waar moet ik dat geld vinden? Ik dreig op
straat te worden gezet met mijn kinderen.”
Haar ouders steunen haar met het betalen van
de rekeningen. Zij zijn ook gekort op hun pensioenen, en Danai durft niet nog
meer van hen te vragen. Iedere week pluist ze de banensite uit: Ze heeft een
inkomen nodig, dringend! Maar. Ik geef haar het mailadres en het telefoonnummer van een call centrum, dat ik via een kennis
kreeg. ”Geef het aan iedere werkeloze die vloeiend een vreemde taal spreekt,”
zei hij, “ ze maken grote kans op een baan.” Vanwege de lage lonen hier worden
service-, en klachtenlijnen uitbesteed aan call centra in Athene. En Danai
spreekt 4 vreemde talen. “Je maakt vast
een goede kans,” zeg ik als ze vertrekt . Ze leeft ,zoals vele werkelozen min
of meer geisoleerd. “Zodra je de deur uitstapt, kost het geld,” zegt ze.
In de Ethnos lees ik dat steeds meer mensen
een nier verkopen om uit de problemen te komen. Alhoewel de economie het derde
kwartaal met 7,2% is gekrompen belooft Samaras in 2013 weer een stijgende lijn.
De burgemeester van Piraeus is ook zeer positief, nu de overeenkomst tussen de
Griekse Spoorwegen, Cosco- een chinees transportbedrijf- en Hewlett Packard is
getekend. HP heeft Piraeus gekozen als centraal distributiecentrum voor zijn
producten bestemd voor Centraal Europa, het M.O. en het Meditterraanse gebied.
“Piraeus wordt een modelstad van ontwikkeling en het creeren van nieuwe
arbeidsplaatsen,” zegt de burgemeester.
“De ontwikkeling die ons wordt beloofd is
dezelfde als die Cosco heeft gebracht in de haven: hongerlonen en helse
werkomstandigheden,” reageert de Communistische Partij hierop. Vandaag,
dinsdag, is het de dag van het kind. 439.000 Griekse kinderen leven onder de
armoedegrens. ‘Amartiai goneon pedevousin tekna’, zeiden de oude Grieken. De
zonden van de ouders belasten de kinderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten