Dure staatsshow voor Merkel

Hutjemutje in het treintje, dat van Piraeus naar de buitenwijken van Athene gaat, slingeren we synchroon heen en weer. Eerst deinen we allemaal iets naar links, dan naar rechts. Het gezelschap aan de andere kant van het gangpad is druk in gesprek. “Ik zou willen schreeuwen!”, zegt de potige dame luid.” ”Waarom zo een dure staatsshow voor Merkel’s komst? Wat was de bedoeling ervan haar de beveiliging te geven van een erepersoon, terwijl ze het land op de knieen bracht? Schande aan onze regering!” Ze omklemt het tasje op haar schoot. “In drie jaar tijd is er niets bereikt om het land uit deze situatie te helpen. We zijn in een onmogelijke positie gebracht. Als het land de euro verlaat zal het vreselijk lijden, zegt men. Maar het lijdt nu toch al vreselijk?” Ze plant haar nagels dieper in het kunstleren tasje. “Het land is al tijden bankroet”, besluit ze.

 “Het was een kostbare actie”, vindt ook de keurig geklede man die tegenover haar zit. “Zestig bussen vol M.E.’ers waren er aanwezig. En dat terwijl we met Merkels bezuinigingspolitiek steeds verder de recessie ingeduwd worden. De nationale schulden worden alleen maar groter: het tekort ging van 118% van het BNP naar 160%.” De man buigt zich iets naar de vrouw toe, zegt: “Zestig jaar geleden hadden we een militaire bezetting, nu een economische.” De potige dame knikt.

 Mensen dringen op het gangpad. Kathy, die naast mij zit zucht. ”Het zal een moeilijke winter worden voor mij en alle astmapatienten”, zegt ze, in haar tas grabbelend naar haar medicijn. “Al dat stoken op hout is funest voor ons: de lucht wordt er veel meer door vervuild.” Ze is Amerikaanse, getrouwd met een Griekse man. Ze geeft les aan scholieren en studenten in haar moederstaal. Haar prijzen liet ze zakken tot 10 euro per les. Nu het loon van haar man gehalveerd is zal ze zelf ook op hout moeten stoken. Vorig jaar werd door velen al uitgeweken naar alternatieven zoals hout, gas, of elektrische kacheltjes om de huizen te verwarmen, toen de stookolieprijzen met 35% stegen. Afgelopen vrijdag gaf het parlement een goedkeuring voor een speciale consumptiebelasting op stookolie: 350 euro op 1000 liter. Dit om de overheidsinkomsten te vergroten.

 Het gangpad van het treintje stroomt weer leeg. Een nieuw viertal heeft plaatsgenomen. De persoon bij het raampje gaat bijna geheel schuil achter zijn krant, waarop ‘Men kookt voor ons, met bedorven voedsel’ staat. Voortaan mogen etenswaren waarvan de houdbaarheidsdatum verstreken is voor een derde van de prijs worden aangeboden in supermarkten.

 Donderdag zal de regering het nieuwe pakket maatregelen presenteren. Samaras beloofde dat dit echt de laatste keer is dat er nieuwe bezuinigingsmaatregelen worden genomen. Dezelfde uitspraak deed hij afgelopen zomer, vlak voor de verkiezingen. Naast ons wordt nu gediscusseerd over de gouden zaken die de supermarkten zullen doen, in het Griekenland van de crisis. Ik sluit mijn ogen en luister naar de kadans van de trein, van de discussie, van de maatregelen. De trein komt tot stilstand. We stappen uit.