"Dit is mijn protest"

Geschokt kijken we naar de beelden in het nieuws van elkaar verdringende mensen, om een vrachtwagen, waaruit boeren gratis groente uitdelen. Het beeld van de drom mensen, die beide handen gretig uitstrekken naar een zak aardappels, een stronk broccoli en andere groente is haast ongelofelijk. Wat ik zie kan maar een ding betekenen: honger. Boeren en handelaren uit de regio Athene en Piraeus deelden 65 ton groente uit  in minder dan twee uur. De uitdeling vond plaats ‘op de stoep’ van het Ministerie van Landbouwontwikkeling.  Honderden inwoners van de hoofdstad kwamen naar het Vathisplein om verse groente te halen.

 Een woordvoerder van de Federatie van telers en handelaren op markten zegt dat ze met de actie de solidariteit met de mensen willen tonen in deze moeilijke tijd. Tegelijkertijd is het een positieve manier om hun onvrede te uiten, met de huidige politiek. Net als de boeren, die demonstreren met hun tractoren langs de weg, vragen zij om vermindering van de belastingen die de landbouw bezwaren. Griekenland is een agrarisch land en kan veel meer produceren dan ze nu doet. De boeren willen de export vergroten, maar om economische groei te bereiken, moeten de kosten van de productie voor lokale boeren omlaag. Een woordvoerder van de boeren stelde dat er grote verschillen in prijzen voor kunstmest, zaden en andere materialen zijn, vergeleken bij andere landen. Hij noemt bijvoorbeeld de synthetische kunstmest, die in Griekenland 35, maar in Spanje 18 euro kost. Griekenland kan zo niet concurrerend in de markt staan.

 De actie van de boeren haalt mijn stelling dat er in Griekenland vandaag niemand echt honger hoeft te lijden, dankzij de vele gaarkeukens van liefdadigheidsinstellingen, gemeentes en kerken, volledig onderuit. Volgens een recent onderzoek leeft de helft van de Grieken aan, of onder de armoedegrens. De huishoudens zijn er dan ook 40% op achteruit gegaan sinds het begin van de crisis. 57% van de mensen leent geld van familie of vrienden.

  Een oude man parkeert zijn driewielmobiel, waarop hij een enorm, handgeschreven protestbord heeft bevestigd, voor mijn winkel. ”Er staat niet veel goeds op over onze regering”, zegt hij met een glimlach. “Maar dit is mijn protest. De regering heeft besloten alle ambtenaren hetzelfde loon te geven. Die wet zou ook eens toegepast moeten worden op politieke figuren en hoge functionarissen! Ik heb niet gehoord dat zij ook maar iets ingeleverd hebben. In onze pensioenen blijven ze maar snijden en ook in de zorg. Maar weet je hoeveel duizenden euro’s het zou opleveren als er eens werd bezuinigd op lonen en pensioenen van politici? ”. Met zijn protestbord hoopt hij het volk op de been te krijgen. Zelf zal hij op 20 februari, tijdens de stakingen van werknemers, weer vooraan staan om te demonstreren tegen de huidige politiek. Hij hoopt dat iedereen zijn voorbeeld zal volgen. Het land wordt nu dood bezuinigd, denkt hij, je hoeft geen econoom te zijn om dat te begrijpen. ”Kijk maar om je heen”, besluit hij, en rijdt dan weg.