Adonis:"De crisis betekent voor mij drie dingen.."

Met de eerste schoolbel wachten de boeken de kinderen op, maar de onderwijzers zijn afwezig. Er wordt gestaakt in het hele onderwijs: op basis en middelbare scholen, Hogescholen en universiteiten. Een actie tegen de bezuinigingsmaatregelen: de kortingen op lonen, het minimale budget, ontoereikend om de uitgaven van de scholen te bekostigen. Stakingen, demonstraties en onrusten gaan vaak samen. De term ‘revolutie’ valt steeds vaker. Studenten, doorgaans goed georienteerd, waren vorig jaar zeer actief in de maandenlang durende protestbijeenkomsten op het Syntagmaplein.

 “Een mini-opstand”, zegt Adonis, kersverse student, en net 18, “die begon toen we de pijn in onze eigen portemonnee begonnen te voelen. Maar toen de bijeenkomsten uitelkaar werden gedreven, bleek hoe lui we zijn: we verzonnen niets anders. En kijk nu: de helft van de mensen klaagt, maar doet niets! De andere helft is zo paniekerig dat ze het zoeken in extremen, zoals de Gouden Dagenraad Partij. (nu derde partij in Griekenland) In werkelijkheid bespoedigen we de ineenstorting van ons land. Deze crisis is vooral een waardencrisis. De corruptie rijst de pan uit, het clientelisme en de profiteurs zijn overal, wat de Trojka ook probeert. Ooit waren Grieken revolutionair. Wij zeiden: Griekenland sterft nooit! Nu zijn we afgezakt tot een kudde die naar de slacht geleid wordt.  Griekenland sterft langzaam, terwijl wij toekijken.” Adonis strijkt even door zijn krullen, vervolgt: “De crisis betekent voor mij 3 dingen: - Dat we ons lot waardig zijn. We hebben onze regeringen zelf gekozen, en vroegen om een ambtenaarsbaantje. We zeiden niets toen de buurman illegaal een huis bouwde. We lieten dit land afglijden. Toen we uiteindelijk wakker werden, sliepen we meteen weer in. –Dat we letterlijk schapen zijn. Partijschapen, van welke partij dan ook, die onze hebzucht uitbuitten, onze stemmen afkochten, en deden wat ze wilden. Daarna volgden we schaapachtig iedere ‘redder’ die oplossingen bood. (De Gouden Dagenraad die migranten zou opruimen, Papadimos uit het bankwezen, die het wel zou regelen met Europa. Of Samaras/Papandreou, die beloofden te onderhandelen over de leningen. Wij geloofden alles! In werkelijkheid deed niemand iets voor ons. –Dat de Europese Unie mislukt is. De E.U.is gebaseerd op grondwaarden als gelijkheid, samenwerking. Nu is het afgezakt tot een Megabedrijf in geldproductie, met als directie Duitsland, en onderdirecteur Frankrijk. De Noordelijke landen zijn de leidinggevenden, en de Mediterraanse doen het zware werk voor de laagste lonen, met werkweken van 6 dagen, zoals de Trojka nu eist. We worden uitgeperst, en daarna verguisd omdat we de leningen geaccepteerd hebben, waarvan niemand ons heeft gevraagd of we die hebben wilden.” 

 Adonis glimlacht. Zegt: ”Dit is mijn zure versie hoor! Wil je nu de positieve versie horen?” Hij is hoort beslist niet bij de ingeslapen groep en gelooft dat het volk haar stem moet laten horen. Het is 5 seconden voor twaalf, schrijft een journalist: grote onrusten zouden ophanden zijn. Het is niet ondenkbaar dat deze zou beginnen met Adonis, andere studenten en jongeren. Zij zijn het levendigste deel van de samenleving. Bovendien is de werkeloosheid onder jongeren schrikbarend hoog: ruim 53%. Zij hebben weinig te verliezen.