Ze neust rond in mijn winkel, zorgvuldig uitkiezend uit de spulletjes die ik voor een habbekrats verkoop. Ze is zo een statige, grijze dame." Kom je uit Duitsland," vraagt ze dan. Nee, ik kom uit Nederland." Nederland," mijmert ze, en haar gezicht vult zich met fijne lachrimpeltjes als ze vertelt over haar reis naar Amsterdam en Katwijk aan zee. Ik zie mooie herinneringen voorbijtrekken op haar netvlies.
In de badplaats was ze een boekhandel binnengegaan. De boeken waren te duur geweest om ze aan te schaffen. De lonen in Griekenland lagen in die tijd laag, maar alles was toen ook goedkoper. Ze was aan de praat geraakt met de Katwijkse boekhandelaar, toen hij hoorde dat ze uit Griekenland kwam. Hij was even in de kelder verdwenen en weer bovengekomen met een album over Hollandse schilders. Zij kreeg het cadeau en ze heeft het nog steeds.
Het was nog in de tijd van de drachme, vertelt ze, want met de komst van de euro werd alles ineens duurder in Griekenland. In die tijd was ze werkzaam bij de Griekse nationale bank. De wisseling van de munteenheid is vreselijk uitgebuit toen, allerlei dingen werden 3,5 maal zo duur. Hierover las ze onlangs een prijsvergelijking: in 1999 lag het basisloon omgerekend op 498 euro, 1 liter benzine 0,52 euro, 1 liter stookolie 0,18 euro en een kaasbroodje 0,29 euro. In 2012 waren lag het basisloon op 480 euro en waren de prijzen respectievelijk: 1,70, 1,40 en 1,50 euro. Maar nu het gesprek op de financiele crisis komt zegt de dame hierover beslist niet te willen praten. Want het kan wel zijn dat haar landgenoten lui en corrupt zijn, maar wat is er dan aan de hand in Ierland, Portugal en Spanje? Het zou een wat simplistische oplossing zijn om dit als oorzaak van de huidige crisis aan te dragen. De werkelijke oorzaak ligt dieper. Maar nogmaals: ze praat hier liever niet over.
Mijn volgende klant wil dat juist wel. Ze is furieus! Ze heeft een transportbedrijf en de zaken gaan slecht. Ze zou het bedrijf liever sluiten, maar de staat is haar een bedrag van 80.000 euro schuldig aan teruggave van BTW. Dit betekent dat zij zelf ook haar schulden niet kan afbetalen, want geld moet rollen. Maar alles verloopt volgens plan, denkt ze. De agrarische bank heeft de boeren eerst hun machines afgenomen, en toen ze niet meer konden werken, hun land. Als ze in de zomer in haar dorp aan zee komt is daar geen Griek meer te bekennen. Alle grond is opgekocht door Engelsen, Duitsers en Nederlanders die daar een zomerhuis gezet hebben. En zo zal het met het hele land gaan, denkt ze.
Gezamenlijk hebben 11 multinationals (Friesland Campina Hellas, Heineken Hellas, Nestle Hellas, Unilever Hellas, Bic Violex, Henkel, Philip Morris, Barilla Hellas e.a.) een ontmoeting met de regering gehad, en beloven flink te gaan investeren in Griekenland. Goed nieuws, zegt de regering. De multinationals hebben wel een voorwaarde gesteld: het minimumloon moet verder omlaag naar 300 euro. Slecht nieuws, zegt het volk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten